Owrzodzenia żylne są powikłaniami po nieleczonej przewlekłej chorobie żylnej. Jest to najczęstsza forma owrzodzeń nóg. To bardzo bolesna choroba, która w istotny sposób wpływa na jakość życia i zdolność do pracy.

Przyczyny

Na skutek wzrostu ciśnienia w naczyniu żylnym dochodzi do jego rozszerzenia – w tym w miejscu zastawki żylnej. A więc w miejscu zastawki dochodzi do niewydolności jej pracy i cofania się krwi. Doprowadza to do zaburzenia ukrwienia tkanek. W niedokrwionych tkankach zaczyna się proces nagromadzenia toksycznych produktów reakcji beztlenowych. Mianowicie wtedy powstają pierwsze zmiany na skórze. Z czasem te zmiany stają się owrzodzeniami, które dosyć trudno się goją. Głównym czynnikiem ryzyka w tym przypadku jest nieleczona przewlekła choroba żylna oraz przyczyny prowadzące do niej: długie przebywanie w pozycji siedzącej lub stojącej, brak aktywności fizycznej, otyłość, stosowanie leków hormonalnych i inne.

Objawy

Głównym objawem jest owrzodziała trudno gojąca się rana, znajdująca się przeważnie w okolicy kostek. Również do tego dochodzą objawy charakterystyczne dla przewlekłej choroby żylnej obecne od kilku lat przed powstaniem owrzodzeń: uczucie ciężkości kończyn, nasilające się w godzinach wieczornych i nocnych, obrzęki wokół kostek, wypryski i przebarwienia.

Powikłania

Nie lecząc daną chorobę człowiek ryzykuje bardzo groźnym powikłaniem – zatorowością płucną. To jest stan zagrożenia życia, które może doprowadzić do kalectwa lub śmierci. Do tego powikłania dochodzi w chwili, gdy skrzep w obrębie żyły oderwie się od ściany naczynia, włączy się w krwiobieg i razem z przepływem krwi zacznie przemieszczać się w kierunku płuc. Wtedy może dojść do zamknięcia jednego z głównych naczyń, co jest bardzo niebezpieczne. Dlatego choroba w stadium owrzodzenia wymaga jak najszybszego leczenia.

Leczenie

Leczenie owrzodzeń żylnych to leczenie kompleksowe, wymagające dużego doświadczenia i kompetencji przez lekarza oraz stosowania się do zaleceń przez pacjenta. Przede wszystkim należy wyleczyć ranę. Często należy najpierw opracować rany, usuwając strefy martwicy, które będą utrudniać gojenie się rany. Dalej stosowane są miejscowe preparaty: leki odkażające, leki oczyszczające owrodzenie oraz specjalne środki, będące biologicznymi opatrunkami. Czasami w zależności od stopnia zaawansowania choroby należy rozpocząć leczenie ogólnoustrojowe, przyjmując leki antybiotykowe. Gdy stan zapalny ustąpi, należy nie dopuścić do zarośnięcia brzegów rany przez ziarninę. W tym przypadku stosujemy laseroterapię lub miejscowe maści sterydowe. Dopiero po zagojeniu się rany należy rozpocząć leczenie przyczynowe – leczenie przewlekłej choroby żylnej.