Polekowy nieżyt nosa dotyka osób, które nadużywały kropli i sprayów do nosa, zawierających xylometazolinę i oxymetazolinę. Co więcej, może pojawić się jako efekt uboczny przyjmowania leków na nadciśnienie i depresję.
W naszej placówce polekowym nieżytem nosa
zajmuje się dr hab n. med. Dmitry Tretiakow
Umów konsultację +48 794 795 738
Polekowy nieżyt nosa – jak rozpoznać?
Polekowy nieżyt nosa to przedłużający się katar, który nie jest powiązany z przeziębieniem i alergią. Jednocześnie może się pojawić ból w nosie, uczucie kręcenia, suchość, problemy z węchem, ból głowy oraz niewielkie krwawienia.
Powikłania polekowego nieżytu nosa
Im dłużej polekowy nieżyt nosa jest nieleczony, tym większe ryzyko pojawienia się poważnych powikłań. Do najczęstszych należą: nadmierna produkcja wydzieliny, polipy nosa, ból i stan zapalny ucha, bóle głowy, zapalenie zatok oraz zaburzenia węchu.
Diagnostyka polekowego nieżytu nosa
W przypadku polekowego nieżytu nosa, diagnostyka zaczyna się od szczegółowego wywiadu z pacjentem. Jeżeli pacjent uważa za konieczne ciągłe stosowanie kropli i w przeciwnym razie nie potrafi normalnie funkcjonować, można mówić o problemie. Takie osoby mają cały czas uczucie zatkania.
Łatwa dostępność kropli obkurczających do nosa jest przyczyną ich nadużywania w trakcie leczenia niedrożności nosa i skutkuje uzależnieniem od tych kropli. Często pacjent mówi, że nie może zasnąć w nocy bez tych kropli, bo zaczyna się dusić. Niestety leczenie farmakologiczne mało kiedy pozwala pozbyć się tego nałogu. Na dzień dzisiejszy leczenie chirurgiczne (konchoplastyka, mukotomia, plastyka małżowin nosowych dolnych) jest najbardziej skuteczną metodą leczenia nieżytu polekowego – mówi dr hab n. med. Dmitry Tretiakow, specjalista laryngolog (otolaryngolog).
Trafnej diagnozy dokona tylko specjalista laryngolog
Zadzwoń i umów wizytę +48 794 795 738
Polekowy nieżyt nosa – jak leczyć?
W przypadku takiego problemu, jak polekowy nieżyt nosa, leczenie nie jest łatwym procesem. Istnieje kilka rozwiązań. Do dyspozycji mamy zarówno domowe sposoby, jak i specjalistyczne metody. Wśród tych pierwszych najlepsze rezultaty uzyskuje się poprzez zdecydowane odłożenie kropli lub sprayu z xylometazoliną i oxymetazoliną. Jednakże minusem tej metody jest uczucie zatkania, które będzie nam towarzyszyć przez dwa tygodnie. Dolegliwości można łagodzić poprzez stosowanie roztworu soli i wody morskiej.
Pokrewną metodą jest odzwyczajanie od leku każdej dziurki osobno. Najpierw rezygnujemy z podawania kropli do jednej, a gdy jest już w pełni drożna, przechodzimy do drugiej. W ten sposób jedna strona jest zawsze drożna.
Sprawdzić może się również kuracja zastępcza. Polega ona na przyjmowaniu tabletek z pseudoefedryną w czasie leczenia. To lek, który hamuje katar. Co istotne, pseudoefedryna także może uzależniać, a do tego istnieje wiele przeciwwskazań do jej stosowania.
Leczenie polekowego nieżytu nosa powyższymi metodami można poprzedzić zejściem do najniższego stężenia xylometazoliny i oxymetazoliny. Większość producentów w swojej ofercie posiada preparaty o różnej zawartości substancji czynnych. Warto spróbować stopniowo przechodzić na coraz niższą dawkę i dopiero wtedy odstawić krople lub spray.
Wszystkie powyższe metody wykazują ograniczoną skuteczność. Dużą ulgę przynoszą profesjonalne zabiegi: mukotomia i konchoplastyka. Wykonuje się za pomocą nowoczesnych technologii takich, jak: fale radiowe, kriochirurgia oraz laser. Te metody są znacznie bardziej komfortowe dla pacjentów niż tradycyjne metody chirurgiczne.
Polekowy nieżyt nosa u niemowląt i dzieci
Mechanizm powstawania polekowego nieżytu nosa u niemowląt i dzieci jest taki sam jak u dorosłych. Jednakże u najmłodszych zdecydowanie łatwiej doprowadzić do takiego zaburzenia. U dzieci stosowanie kropli dłużej niż 3 dni może doprowadzić do polekowego nieżytu nosa.
Bibliografia
1. Dąbrowski P: Nasal obstruction – causes, diagnosis, and treatment [w:] „Lekarz POZ”, 2017, s. 19-28
2. Krzych-Fałta E, Furmańczyk K, Wojas O, et al: The frequency of use of OTC drugs by subjects with diagnosed allergic rhinitis in the light of the ECAP (Epidemiology of Allergic Diseases in Poland) project [w:] „Alergologia Polska – Polish Journal of Allergology”, 2018, s. 168-174